Spring naar inhoud

"Het gebeurt veilig, of het gebeurt niet"

Veiligheidskundige Zakaria Zoulali poseert voor een bouwplaats van WarmtelinQ in Den Haag met een graafmachine op de achtergrond.

Interview met veiligheidskundige Zakaria Zoulali

Veiligheid is van groot belang bij het werken op een bouwplaats. Het werken met zwaar materieel kan risico's met zich meebrengen, en goede veiligheidsmaatregelen verminderen de kans op ongevallen. Zakaria Zoulali is de veiligheidskundige van WarmtelinQ. Hij overziet niet alleen de veiligheid rondom werksituaties voor zijn collega's die WarmtelinQ aanleggen, maar ook voor inwoners die in de buurt wonen of dicht langs de werkzaamheden lopen, fietsen en rijden.

Waarom ben je veiligheidskundige geworden?

Ik ben twee vrienden verloren door ongelukken op het werk. Dat zet je wel aan het denken. Ondanks dat ik niet met hen samenwerkte, kwam ik er wel direct mee in aanraking. Ik vroeg me af hoe dat had kunnen gebeuren, dat was echt een eye opener. Ik werkte als monteur, maar ben me toen op veiligheid gaan richten. Eerst heb ik de opleiding Middelbaar Veiligheidskundige gedaan. Nu ik meer werkervaring heb, ga ik binnenkort ook de opleiding Hogere Veiligheidskundige doen.

Welke regels en wetten gelden er?

Bij WarmtelinQ is dat heel duidelijk. Wij maken gebruik van CSA-38-N, een document waarin  alle normeringen en richtlijnen voor veiligheid, gezondheid en milieu op de bouwplaats zijn vastgelegd, en hoe we ons daaraan moeten houden. Het uitgangspunt is de in Nederland geldende wetgeving. Dat is goed te handhaven, er is geen discussie mogelijk. Ook omdat onze aannemers zich daar contractueel aan binden. 

Je ziet vaak dat als er een groot incident in het nieuws komt, de regels worden aangescherpt om een volgende keer te voorkomen. Dan veranderen de richtlijnen. Als veiligheidskundige moet je daarvan op de hoogte blijven en daarnaast ook cursussen blijven volgen. WarmtelinQ is een project van Gasunie, en die zit daar bovenop.

Waar moet je allemaal op letten?

Op alles. De meeste collega’s zijn zich wel bewust van veiligheid, maar verliezen het soms uit het oog als ze gefocust zijn op hun eigen werk. Dan moet ik opstaan en corrigeren. Ik word dan wel eens als lastig ervaren, maar dat maakt mij niets uit. Het gebeurt veilig, of het gebeurt niet. 

Bij WarmtelinQ heb je ook te maken met omwonenden. Vallen die ook onder veiligheidsregels?

Zeker, we werken veel in de bebouwde kom, soms met grote installaties zoals hijskranen. Daar wonen mensen bij in de buurt, maar ze fietsen, lopen en rijden er ook vlak langs. Daar gaat een hele voorbereiding aan vooraf, waarin we samenwerken met de gemeente en de aannemer. 

Ik ben tevreden als er elke dag geen incident gebeurt, en iedereen na het werk veilig naar huis kan.

Zakaria Zoulali, Veiligheidskundige WarmtelinQ

Wat vind je leuk aan je werk?

Dat ik elke keer een stukje bewustzijn overbreng als ik collega’s corrigeer. Ik kijk toch met een andere bril naar werkomstandigheden. En dan is het mijn taak om ze op de juiste manier te benaderen en ze er bewust van te maken. Dat ze het zelf ook zien, zodat ze het ook goed blijven doen als ik niet meekijk. Regels zijn regels, die moeten we allemaal volgen. Maar als je het gelijk heel streng aanpakt, dan raak je ze kwijt. Dus het is een beetje een middenweg. Ik ben tevreden als er elke dag geen incident gebeurt, en iedereen na het werk veilig naar huis kan. Dat is voor mij het belangrijkst.

Veiligheidskundige Zakaria Zoulali in gesprek op een bouwplaats van WarmtelinQ in Den Haag.
Zakaria overlegt met een collega over de veiligheid tijdens werkzaamheden

In hoeverre is WarmtelinQ anders dan andere projecten?

Hiervoor werkte ik in de petrochemische industrie, daar zijn alle regels heel zwart/wit en statisch. Hier is er ruimte om op basis van ervaring en eigen inzicht te verbeteren. Je hebt hier ook te maken met bouwterreinen in woonwijken, dat vereist meer flexibiliteit.

Heb je wel eens een spannend moment meegemaakt?

Ja, bij een vorige werkgever. Daar waren twee collega’s aan het werk, waarbij één onder een groot blok van 1500 kilo terechtkwam. Het viel niet onder mijn verantwoordelijkheid, maar ik was wel als eerste ter plaatse. Dan zie je iemand zo liggen en moet je gaan handelen. Voor de ogen van zijn collega, die was helemaal in shock. Ze kenden elkaar al jaren, werkten elke dag samen. Dat moet je dan ook managen. Hij heeft het overleefd, maar is wel zijn been kwijt en kan dit werk nooit meer doen.

Heeft dit incident je werk veranderd?

Het drukt je met de neus op de feiten. Het hoeft maar één keer fout te gaan. Voor veel collega’s is een veiligheidsbril bijvoorbeeld iets waar makkelijk over wordt gedacht. Maar je hebt maar één paar ogen. We werken met stof en zand, er kan van alles in je ogen komen. Die brillen zijn er niet voor niets.

Wat doe je buiten je werk?

Ik hou enorm van voetbal, Feijenoord is mijn club. Ik heb vorige week nog het shirtje voor mijn kinderen gekocht. Ik kijk veel, en speel ook zaalvoetbal. En ik ben graag met mijn vrouw en kinderen op pad. Vorige week viel mijn dochtertje in de speeltuin en brak ze haar sleutelbeen. Ik had net even niet opgelet, en dan word ik toch een beetje boos op mezelf. Veiligheid zit in me en het houdt me altijd bezig, dat stopt nooit.